Rascha had de keuken ondergepoept en wim stond met papiertjes en doekjes... ze had ook veel gehuild vannacht. ik had de toevlucht tot een halve slaappil genomen.
Ik deed nog wel even wat boodschappen voor het zo warm werd.
vanmiddag kon ik even ontsnappen aan de chaos hier omdat ik een Beethovensextet moest repeteren in Voorst, in de aardig koele kerk. Het leven leek even heel gewoon, wat heerlijk was.
Thuis vond ik Wim in een hoekje in de schaduw, sproeier aan, Rascha dan weer in een bak met water, dan weer onder de sproeier, en even later in m'n bloempotten duikend, of een gat gravend in de tuin, dan daar in liggen, om maar een koele plek te hebben. Met zo,n dikke wollen vacht zal het niet meevallen. Ze is ondernemend en nieuwsgierig, maar weinig geinteresseerd in eten. Dat is vervelend, want er zijn dan steeds resten, en het laatste dat ik wil is dat stinkende goedje in de koelkast.
Ik word er behoorlijk somber van, en ik weet dat dat negatief is, maar ik kan er slecht tegen. Het ergste is dat ze overal in bijt en wel vooral in m'n benen, voeten, en broek. Maar natuurlijk ook in de tuinslang...
Ik constateer dat Wim dit echt niet aankan, en ik zeker niet. Het verschil is dat ik dat in had geschat en hij niet.
misschien is het morgen beter allemaal, vooral als die afschuwelijke hitte over is....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten