zondag 2 augustus

Ik geniet zeer van het hond- loze tijdperk moet ik zeggen...

Wim is nog niet veel beter; hij is gelukkig van plan om morgen naar de dokter te gaan. Diarrhee houdt aan en dat is niet goed. Gelukkig neemt hij nu wel Orisel.

Gisteravond was W heel somber: " ik moet misschien wel erkennen dat ik me heb vergist en dat ik dus geen hond meer aankan" sprak hij.oef.... Ik heb alleen maar gezegd dat hij eerst moet zorgen beter te worden en dat hij daarna daar over moet gaan nadenken. maar ja, hij ziet aankomen dat vanaf woensdag dat vermoeiende keven weer begint natuurlijk ( net zoals ik trouwens, maar ik zeg het niet).

Ik denk dat hij het voelt als een nederlaag en misschien ook wel als een echt teken van ouderdom, en dat is nou precies wat hij niet wil!

We zien het.

Erik legt op deze prachtige zondag middag de laatste hand aan de poort. Mooi geworden hoor!

1 augustus alweer....

Nee,van blog-schrijven komt niet veel. Toch moet ik even de ontwikkelingen doornemen...

Ik was naar de kamermuziekweek en Wim was dus alleen met hond én poes.Hij was toen ik wegging al bijna klaar met de omheining van de tuin en het wachten was op de poort die Erik Kley voor ons neerzet.

Woensdag kwam E samen met Matthijs om eraan te beginnen. Vreselijk weer, en ze werden steeds onderbroken door regen en onweer. En vandaag kwam Erik het afmaken, hetgeen nog niet helemaal is gelukt, en nu komt hij morgen (!! zondag) voor de laatste hand. Perfektionist zeg! Niet normaal!

Wim is intussen een beetje over z' n toeren, al klinkt dit woord een beetje vreemd i.v.m. Wim. Maar het is wel zo.Hij krijgt steeds meer slaaptekort en het geheel gaat hem dus opbreken. Gisteren was hij naar Enschede naar de Bachelor -uitreiking van Willem-Janz, en daar kwam hij uitgeput vandaan.Rascha was bij Wilma en er is nu besloten dat ze daar nog een paar dagen blijft. Heerlijk!!, Ik heb meteen een bos bloemen gekocht en het kleedje voor de haard weer teruggelegd. Pollux doet ook weer normaal en heeft weer bezit genomen van z'n vensterbank in de kamer ook, en onze schoten.

Wim had enorme buikpijn en diarrhee, en heeft vanmiddag een paar uur in bed echt geslapen: voelt zich nu iets beter gelukkig. En het is mooi weer en we zitten op ons plaatsje achter de serre.

Het voelt heerlijk om weer " gewoon " thuis te zijn en ik mis Rascha echt geen moment, integendeel.

Hopelijk kan Wilma haar ook zindelijk maken, want dat brak Wim echt op.